1 września: jak zaplanować pierwsze dowozy do szkoły i pracy

Pierwszy tydzień szkoły ma jedną wadę: wszyscy robią to samo w tym samym czasie. Jeśli rano masz do odwiezienia dwójkę dzieci, a potem dojechać do pracy, plan zapisany na kartce wygrywa z improwizacją. Najlepszy plan to ten, w którym jest kolejność kursów, zapas czasu i zatankowany bak przed pierwszym dzwonkiem.

Poniżej mój szkic, który układam co roku. Nie jest wzorem, tylko sposobem myślenia, który możesz dopasować do własnych kilometrów.

Mapa porannych kursów

Zacznij od narysowania trasy. Serio, na kartce. Zapisz:

1. godzinę rozpoczęcia lekcji każdego dziecka,

2. adres szkoły i bezpieczne miejsce wysadzenia,

3. godzinę, o której musisz być w pracy,

4. ewentualne dodatkowe przystanki (przedszkole, babcia, sklep).

Kolejność kursów układa się zwykle według godziny rozpoczęcia lekcji, a nie odległości. Jeśli młodsze dziecko zaczyna później, wiozę najpierw to, które zaczyna wcześniej, nawet jeśli jego szkoła jest dalej. Gdy szkoły są po drodze do pracy, układ jest prostszy.

W pierwszym dniu dodaj margines. 1 września wokół szkół bywa tłoczno, bo rodzice zostają dłużej, robią zdjęcia i szukają miejsc parkingowych. Dla własnego spokoju przyjmuję, że pierwszy kurs trwa dłużej niż zwykle.

Ile kilometrów w tygodniu?

Policz to z góry, bo potem łatwiej planować wydatki. Prosty wzór:

• kilometry w jedną stronę razy liczba kursów dziennie,

• razy liczba dni w tygodniu,

• plus zajęcia dodatkowe i zakupy.

Przykład poglądowy, nie z mojej kartki: gdyby jeden kurs miał 4 km, a dziennie wypadały cztery kursy (tam i z powrotem rano, odbiór po południu), to jest 16 km dziennie i 80 km w tygodniu. Dla własnych liczb zamień założenia. Gdy wiesz, ile kilometrów robisz, możesz oszacować spalanie. Wskazówki, jak je ograniczyć, zebraliśmy w tekście jak zmniejszyć spalanie.

Tankowanie przed startem

Jeśli możesz, zatankuj jeszcze dziś, przed pierwszym szkolnym porankiem, a w kolejnych tygodniach rób to w weekend. Powody są praktyczne:

• rano nie masz czasu na stację,

• przed szkołą bywa tłoczno także na stacjach,

• dzieci na tylnym siedzeniu są cierpliwe do pewnego momentu.

Dziś, 31 sierpnia, to ostatni dzień drugiej edycji CPN. Od jutra ma wrócić VAT 23 proc., więc ceny na stacjach mogą wzrosnąć. Szczegóły o tym, czego się spodziewać po zakończeniu programu, omawiamy w tekście koniec CPN a wyprawka szkolna. Nie sugeruję tankowania „na zapas" ponad potrzeby, bo przechowywanie paliwa ma swoje reguły. Zwykłe uzupełnienie baku do poziomu, który wystarczy na tydzień, jest rozsądne.

Jeśli zależy Ci na oszczędności, o wyborze godziny i dnia tankowania piszemy w poradniku kiedy tankować najtaniej.

Krótkie odcinki a spalanie

Dowożenie do szkoły to klasyczne krótkie trasy. Na zimnym silniku spalanie jest wyższe, bo jednostka potrzebuje czasu, żeby osiągnąć temperaturę pracy, a olej jest gęstszy. Dla krótkich kursów oznacza to wyższy koszt na kilometr niż na długiej trasie.

Co możesz zrobić:

• łączyć kursy, żeby silnik nie stygł między jednym a drugim,

• ruszać spokojnie zamiast gwałtownie przyspieszać na zimnym silniku,

• sprawdzić ciśnienie w oponach, bo niższe zwiększa opory toczenia,

• zastanowić się nad pieszym odcinkiem, jeśli parking jest dwie ulice od szkoły.

Dla wielu rodzin ostatni punkt jest najlepszą oszczędnością, bo jednocześnie skraca czas stania w korku.

Plan B na korki

Korek przed szkołą w pierwszym tygodniu to nie wyjątek, tylko norma. Mam trzy rezerwy:

1. Alternatywne miejsce wysadzenia w bocznej ulicy, z krótkim spacerem.

2. Zamiana z innym rodzicem. Kiedy jedna rodzina ma dyżur, druga jedzie prosto do pracy.

3. Wcześniejszy wyjazd w dni, gdy wiem o imprezach (apel, zebranie, otwarcie roku).

Do planu B dołączam jedną regułę dla dzieci: wysiadamy z samochodu od strony chodnika, zawsze. Bezpieczeństwo ważniejsze niż minuta zaoszczędzona na zawracaniu.

Co zapisać na lodówce?

Moja kartka na pierwszy tydzień zawiera:

• godziny lekcji dzieci,

• kolejność kursów,

• numery telefonów do innych rodziców,

• poziom paliwa w niedzielę wieczorem,

• jeden komentarz: „co poszło dobrze, co zmienić".

W piątek wieczorem przeglądam notatki i poprawiam plan na kolejny tydzień. Po dwóch-trzech tygodniach rutyna się ustala i kartka przestaje być potrzebna. Pierwszy tydzień wymaga jednak więcej uwagi niż cały październik.

Dwa zdania o bezpieczeństwie pod szkołą

Na koniec rzecz, którą powtarzam sobie co roku. Pierwszego dnia wokół szkoły jest tłoczno, a dzieci są podekscytowane i mniej uważne niż zwykle. Zatrzymuj się tam, gdzie wolno, nie zawracaj przy wejściu i nie wypuszczaj dziecka na jezdnię, nawet jeśli korek stoi.

Przed pierwszym kursem sprawdź też rzeczy drobne: czy fotelik jest dobrze zapięty, czy plecak leży w bagażniku, a nie pod nogami, i czy telefon jest naładowany. Po tygodniu rutyna wejdzie w nawyk, a Ty będziesz mieć kartkę z planem, którą można poprawić, zamiast chaosu, który trzeba gasić.