Wakacyjna gra z programami stacji: jak liczę wyniki i co z niej wynika

Krótko: żeby naprawdę wiedzieć, ile dały ci programy stacji w wakacje, musisz mieć zapisane zasady i koszty z góry, a nie liczyć z pamięci. Pamięć wyolbrzymia wygrane i zapomina o stratach. Poniżej pokazuję, jak prowadzę swoją grę, jakie rubryki ma mój arkusz i jakie błędy zwykle zaniżają wynik. Nie podaję tu własnych sum punktów ani rachunków, bo ten tekst ma być metodą, którą możesz zastosować na swoich liczbach.

Moje zasady gry

Traktuję programy lojalnościowe jak grę z jasnymi regułami, bo bez nich łatwo się oszukać. Moje zasady:

1. Paliwo wybieram po cenie, punkty są bonusem. Nie tankuję drożej tylko po to, żeby zdobyć punkty.

2. Każdy punkt wyceniam w złotych. Dzielę wartość nagrody przez liczbę punktów potrzebnych do jej wymiany.

3. Dolicza się koszty dodatkowe: dojazd, czas, ewentualne zakupy dla kuponu.

4. Pilnuję terminów ważności. Punkt, który wygasa, jest wart zero.

5. Ograniczam liczbę aplikacji. Im ich więcej, tym więcej powiadomień i ryzyka, że coś przepadnie.

Dla porównania ogólnego programów zajrzyj do rankingu programów lojalnościowych.

Jak liczę wyniki

Mój arkusz ma kilka kolumn. Możesz zrobić taki sam w notatniku lub arkuszu kalkulacyjnym:

• Data i stacja.

• Litry i cena za litr.

• Punkty zdobyte.

• Kupon użyty (tak lub nie) i jego wartość.

• Dodatkowe kilometry dojazdu względem najtańszej stacji w okolicy.

• Notatka: czy coś poszło nie tak.

Na końcu okresu liczę trzy sumy: wartość zdobytych punktów w złotych, koszt dodatkowych kilometrów i różnicę cen względem najtańszej opcji. Dopiero wynik z odjęciem kosztów mówi, czy gra się opłaciła.

Przykład na liczbach ilustracyjnych, które nie pochodzą z żadnego programu: załóżmy, że punkty z miesiąca są warte 20 zł, a dojazdy do ulubionej sieci kosztowały dodatkowo 8 zł w paliwie. Wynik netto to 12 zł. Jeśli ta sama sieć była średnio droższa o 5 groszy na litrze, a zatankowałeś 120 litrów, strata to 6 zł, więc wynik końcowy to 6 zł. Widać, że ostateczny zysk jest dużo mniejszy niż nominalna wartość punktów.

Najlepsze wymiany

Z mojego doświadczenia w grze o punkty (jako ktoś, kto lubi gamifikację) najlepiej wypadają wymiany o prostych zasadach:

• Nagrody o stałej wartości, jak kawa czy napój, bo łatwo je wycenić.

• Wymiany, które nie wymagają dodatkowych zakupów.

• Nagrody z długim terminem ważności, żeby nie biec z kuponem na ostatnią chwilę.

Szczegóły wymiany w jednym z programów opisuję w tekście Orlen Vitay: na co wymieniać punkty, a porady o kawie w tekście Kupony na kawę: ranking sieci. Ogólne zasady wymiany znajdziesz w tekście Jak wymieniać punkty na stacjach.

Zawsze liczę, ile wart jest jeden punkt, a nie ile "sztuk" nagrody dostaję. Dopiero wtedy widać, że niektóre nagrody są bardzo opłacalne, a inne tylko dobrze wyglądają w katalogu.

Największe wpadki

Wpadki w grze o punkty są bardzo powtarzalne. Najczęstsze:

1. Wygasające punkty. Nie zauważysz, dopóki nie sprawdzisz salda przed terminem.

2. Zbyt wysoki próg. Nagroda jest atrakcyjna, ale wymaga tyle punktów, że nigdy do niej nie dojdziesz.

3. Kupon wymagający dodatkowych zakupów. Wydajesz więcej, żeby skorzystać z rabatu.

4. Nadkładanie drogi. Kilka kilometrów w każdą stronę potrafi zjeść cały zysk.

5. Za dużo aplikacji. Powiadomienia zlewają się w jeden szum i przestajesz reagować.

6. Zgody marketingowe, których nie musiałeś udzielać.

Jeśli rozpoznajesz u siebie którąś z tych wpadek, zapisz ją w arkuszu. To najtańszy sposób na naukę.

Plan na jesień

Na koniec wakacji przygotowuję prosty plan na kolejne miesiące:

• Sprawdzam saldo punktów we wszystkich aplikacjach i wymieniam te, które wygasają.

• Zostawiam maksymalnie dwie aplikacje, z których faktycznie korzystam.

• Ustawiam przypomnienia w kalendarzu o terminach ważności.

• Raz na miesiąc robię krótkie podsumowanie z arkusza.

• Obserwuję ceny: jeśli program rządowy lub inne zmiany wpłyną na paliwo, zmieniam priorytety.

Dla mnie ważne jest, żeby gra była przyjemna, ale uczciwa. Jeśli po rozliczeniu okaże się, że punkty niewiele dały, to też jest wynik, bo wiem, że lepiej tankować po prostu najtaniej. Zachęcam do własnego arkusza i do liczenia, ile kosztuje dojazd do stacji z programem.

Zasada ostatniego tankowania

Dodaję jeszcze jedną regułę, którą wprowadziłem dla porządku. Przed każdym tankowaniem zadaję sobie pytanie, czy wybrałbym tę stację, gdyby program lojalnościowy nie istniał. Jeśli odpowiedź brzmi nie, zwykle rezygnuję. Dzięki temu punkty zostają bonusem, a nie powodem decyzji. To prosty sposób, żeby nie dać się wciągnąć w grę, w której wygrywa sieć, a nie kierowca.